In verschillende verschijningsvormen hebben we er allemaal dagelijks mee te maken.
Keuzes maken en motiveren, neem ik een boterham met kaas, want lekker gezond, of toch met hagelslag dik besmeerd met roomboter want ooh zo lekker!
Ga ik naar de sportschool of blijf ik toch voor de tv hangen…
De afgelopen weken heb ik een training motiverende gespreksvoering aan studenten gegeven. Nu liggen de opdrachten bij mij op het bureau. Ik moet mezelf motiveren om ondanks het mooie weer toch de opdrachten te beoordelen. Nu loop ik tegen mijn eigen ambivalentie aan, zo kenmerkend voor veranderingen, keuzes en motivatie. Mijn beslissingsbalans, de voordelen en nadelen om het nu na te kijken en de voor- en nadelen om het nakijken uit te stellen.
Mijn balans slaat door naar het nu toch nakijken. Prettige gedachten als het allemaal klaar is (met de wetenschap dat er waarschijnlijk onvoldoendes tussen zitten en ik opnieuw opdrachten moet beoordelen)
De eerste toetsen lezen prettig weg, het zijn geen dikke voldoendes, maar het stemt mij tevreden. Hier en daar tref ik werkelijke pareltjes, studenten die begrijpen waar het bij motiverende gespreksvoering om gaat. De cliënt zelf tot zijn of haar eigen keuze te laten komen. Het stellen van open vragen, reflectie, bekrachtigen van wat de cliënt vertelt en het samenvatten. ORBS zoals het zo mooi genoemd wordt. Ook DARN-C tref ik: Desire, Ability, Reason, Need en Change. Ik lees het in goed beschreven verslagen van gesprekken met cliënten.
Mijn twijfel of ik de studenten heb kunnen motiveren om actief met de training aan de slag te gaan lijkt voor een groot deel ongegrond. Ik lees het terug en kan het omzetten in mooie resultaten.
Motiveren, ik ben blij dat ik de toetsen nu beoordeeld heb. Straks de cijfers invoeren.
Motiveren, wat brengt jou in beweging, waardoor wil en ga je veranderen?
Nico van der Heiden
Odense Coaching
